ar­mu

Jaa
Viittaa artikkeliin

Merkitys

  1. rakastava, hyvä

Etymologia

Sanakirjassa
Käsitellään sanan armo yhteydessä
Vastineita
inkeroinen, karjala, lyydi, vepsä, vatja, viro, liivi

Samaa germaaninen alkuperää kuin armas, katso tätä.

Vastineet sukukielissä (7 kieltä)

Lähisukukielissä

inkeroinenarmo ’armo’, armollīn ’arka, pelokas’, armullīn ’armollinen’, armotoin ’orpo’
karjalaarmo ’armo, sääli, ystävyys, turva, huoma’, armotoi(n) ’orpo’, armata ’armahtaa jne.’
lyydiarmoine (itk.) ’omainen, rakas’, armotoińe ’orpo’
vepsäarmod (mon.) ’hyväilyt’, armotoi(n) ’orpo’
vatjaarmo ’laupeus; almu’, arme̮toi ’armoton, köyhä, orpo’
viroarm (g. ‑u) ’rakkaus, suosio; armo, sääli; suru’, armutu ’armoton, säälimätön’
liiviarm ’rakkaus, sääli, armo; lepo, rauha’

(suomi → pohjoissaame arbˈmo (eteläsaame piitimensaame luulajansaame inarinsaame koltansaame) ’armo’).

Samaa juurta olevia sanoja

Lähteet

Viittaa tähän artikkeliin

Asiasanasto.fi. (s.a.). Armu. Teoksessa Asiasanasto.fi: Suomen kielen sanakirja ja tesaurus. Haettu 18.11.2026 osoitteesta https://asiasanasto.fi/sana/armu