- Vanhin tieto
- Christfrid Ganander, 1786
- Levinneisyys
- jokseenkin yleinen
- Vastineita
- karjala, pohjoissaame
Vastineet sukukielissä (2 kieltä)
Lähisukukielissä
| karjala | mura ’mura, suomuta, karkea hiekka’ |
|---|
Kaukaisemmissa sukukielissä
| pohjoissaame | pohjoissaame morre ’muru’, inarinsaame more (kildininsaame turjansaame) ’mura, sakka’. |
|---|
Arvelut sanan skandinaavinen laina-alkuperästä (vertaa kantaskandinaavi *mura: islanti mor ’muta, lieju’, ruotsi mor, mår ’rikka, roju’) tuskin osuvat oikeaan. Vertaa murea, muru.
Katso myös mura ja murea, joiden yhteyteen itämerensuomi sanue joka tapauksessa kuuluu.
Vastineet sukukielissä (14 kieltä)
Lähisukukielissä
| inkeroinen | muru ’muru, pieni palanen; maidosta ja leivänmuruista tehty ruoka’, mureta ’mureta’, murentā ’paloitella, murentaa’ |
|---|---|
| karjala | muru ’muru, palanen; ruoka’, mureta ’särkyä, mennä rikki; mureta’, murentoa ’särkeä, rikkoa, murskata’ |
| lyydi | muru ’muru’, mureta (prs. murenou) ’särkyä, mennä rikki; kulua rikki’, muret(t)a (prs. murendan) ’särkeä, murentaa, rusentaa’ |
| vepsä | muru ’muru’, mure̮ta ’särkeä, murentaa pienemmäksi’ |
| vatja | muru ’muru’, mure̮ttā ’murentaa’ |
| viro | muru ’muru, siru’, mureneda ’murentua’, murendada ’murentaa’ |
(suomi ehkä → nykyruotsi murt. Suomi måra ’muru’)
Kaukaisemmissa sukukielissä (epävarma)
| itämansi | itämansi mor-, pohjoismansi mur- ’murtua’, itämansi morl-, pohjoismansi murl- ’murtaa’ |
|---|---|
| itähanti | itähanti mori̮-, etelähanti morəj-, pohjoishanti mari- ’murtua, katketa’ |
| unkari | mar ’purra, kalvaa; kuluttaa rikki’ |
| nenetsi | mardā- ’murtaa, katkaista’, mardo- ’murtua’ |
| enetsi | moðeiʾ-, morei- ’murtua’, moðeʾi-, moreʾe- ’murtaa’ |
| nganasani | marúʾá- ’murtua’, marụʾá- ’murtaa’ |
| selkuppi | morru ’pala’, morna- ’särkeä, murskata’, murālta- ’murentaa’, morena-, morel- ’murtaa, särkeä’ |
| kamassi | bə̑rujdābə- ’sama merkitys’ Samankaltaisia sanoja on myös indoeurooppalainen kielissä. |