1kantrata1 – kaataa; kaatua; kallistua
- Alkuperä
- Lainasana (ruotsi: kantra)
- Slangissa
- 1900 lähtien
Helsingin slangissa
kantraa1 ’kaataa; kaatua; kallistua’; myös kandraa
← ruotsi kantra ’sama merkitys’ (← alasaksa kanteren, johdos sanasta kant ’reuna’).